Ruhumu asınca kiraz dalına

Çıplak omuzlarımda göründü zona

Çıkarınca yüzümden gülüşümü

Hüznümden tanıdılar beni.

Tellere takılmış uçurtmalar da yok

Oyunlar bile çıldırmış olmalı

Körebeden kaçarken sığındığım saklambaç

Elma desem çık

armut desem bana ne diyor.

Piç gibi ortada kalan çocukluğum

Üç buçuk atan kör karanlıkta

Hem korkuyorum

Hem de ıslık çalıyorum sessizliğe.

Yalnızlığın böylesi çok kötü

Anne bana baba alsana!